నువ్వు సరే, నేనెక్కడ?

రావాలనుంది, నిన్ను చేరాలని వుంది

నువ్వు నేనై నీతో వుండిపోవాలనుంది

నువ్వు సరే, నువ్వున్నావు, మరి నేను?

నేనెక్కడ, ఎక్కన్నుంచి బయల్దేరి రాను?

నువ్వు నీ చేతులతో చేస్తూ చేస్తూ

వదిలేసి వెళ్లిన సైకత శిల్పం నేను

చాల కాసేపు వర్షం కురిసి వెలిశాక

ఆకుల అంచుల్లోంచి జారే నీరెండను

జారుడు బండ మీద నీటి బిందువు వలె

వాలిపోతున్న ఇసుక రేణువును కూడా

నాతో నేను నాలో నే నుండలేక గింజుకుని గింజుకుని

ఎట్టాగో బైట పడతాను, నువ్వు చల్లని గాలివై వీస్తావు

అది కాసేపు బాగుంటుంది గాలి మరీ చల్లబడుతుంది

లేక, గాలి మరీ చల్లబడిందని నాకు భ్రమ కల్గుతుంది

చిన్ని  చినుకునై రాలాలని, మట్టిలో విత్తనాల్తో సంభాషించాలని

చాల కల గంటాను, కుదరదు

తెల తెల్లని మంచు స్ఫటికాన్నై గడ్డి కత్తుల మీద శయనిస్తాను

చిన్ని శిరస్సును దాచుకోడానికి ఒక వెచ్చని ఒడి కోసం ఆరాటం

నీ కోసం సనాతన అలమటింత

వెదుకులాట, ఎండకు మెరిసే కిరణాలు కేవలం నా ఆర్త హస్తాలు

అదేమిటో,నువ్వు అచ్చు నాలాగే వున్నట్టు అనిపిస్తావు

చివరికి నీ కంటి కొసన చెమ్మ నా కంటిదే అనిపిస్తుంది

నా నొప్పి నీదైనట్టు నా నవ్వుకు నీ పెదాలు విచ్చుకున్నట్టు

నువ్వు అల్లిన వూహల్లో నేను తిరుగుతున్నట్టూ వుంటుంది

నేన్నీలో తిరుగుతున్నట్టనుకోడంలో ఎదో మత్తు, నీకలా లేదూ?

దప్పికేసినప్పుడు చల్లని మంచి నీళ్లు నువ్వు

ఆకలేసినప్పుడు పెరుగన్నం ముద్దవు నువ్వు

ఇష్టం నువ్వంటే నాకు, నువ్వు నా అవసరం

ఒక పట్టాన లోపలికి రానీయవు ఏవేవో పాస్ వర్డ్స్ అడుగుతావు

ఎలాగో సందు చూసుకుని, నువ్వు జాగర్తగా లేనప్పుడు,

ఆహ్వానితుడిని కాదనే సందేహంతో ముడుచుకుంటూనే

నా ఇంట్లోకి నన్నొకకరు పిలిచేదేంటనే అనవిశ్వాసంతో విహసిస్తూ

ప్రవేశిస్తాను. అందులో కాస్త రక్త పిపాస కూడా వుంటుంది, మరి

అది ప్రేమనుకోనా, వట్ఠి ఆకలి అనుకోనా, దాన్ని ఏమనుకోను?

అదేమో గాని నువ్వంటే నాకు చాల ఇష్టం నువ్వు నా ప్రాణం

నా కాల్జేతులు ఆడుతూ వుంటం నువ్వు వుంటానికి రుజువు

నువ్వు నిజం, నీ కోసం నా అలమటింత మరింత నిజం, మరి

నేను, నా కోసం వెతికే నేను, నా కోసం బతికే నేను, నేనెక్కడ?

తిరుగుతాను తిరుగుతాను, నీ స్పర్శ సోకినప్పుడు కాస్త శాంతిగా,

ఆకొన్న వేళ మంచి భోజనానికి ముందుండే అందమైన అశాంతిగా

ఎక్కడా కాసేపు కూర్చుని సేద దీరలేను, మునుపట్లా నన్ను నేను

ప్రేమించలేను, యాంత్రికంగా రమించనూలేను వూరక అలసిపోతాను

ఎక్కడ కాసేపు ఆగబోయినా కొరడాల్ పట్టుకు కదిలే నీడలు

బహుశా నువ్వు పెట్టిన కాపలా వాళ్లు, నన్ను కూర్చోనివ్వరు

సేద దీరనివ్వరు. వాలిపోదామనుకుంటాను నా మీదికి నేను

వాలిపోడానికి నేనుండను, వీపు ఆన్చడానికి ఏమీ వుండదు

ఎక్కడి నుండి ఎక్కడికో… భయం భయంగా… దిగులు దిగులుగా

కేంద్రం లేని వృత్తంగా, విలయబద్ధంగా, ఇంకో కల కృత్యాద్యవస్థగా,

హొయలు హొయలుగా, పోనీ లెద్దూ అని నిర్లిప్తంగా, గిర గిర గిర…

22-6-2015

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s